Feudo di Santa Tresa is sinds 2002 in handen van Stefano Girelli, (zus) Marina Girelli en hun zakenpartner Massimo Maggio. Allen hebben een achtergrond in de wijnindustrie, en toen de mogelijkheid zich aandeed om het uit 1697 daterende domein te kopen twijfelden ze geen moment. Sinds de aankoop is het domein in alle glorie hersteld en wordt er biologisch en duurzaam gewerkt. Dat komt voort uit de filosofie om het domein onderdeel van de omgeving te laten zijn. Zo wordt er gezorgd dat wilde planten en bloemen de kans krijgen om te groeien, dat trekt diverse insecten en dieren aan, die op hun beurt zorgen voor een natuurlijk evenwicht in de wijngaarden. Het domein is gelegen in Vittoria in het zuidoosten van Sicilië en heeft 50 hectare aan wijngaarden voor een groot deel op een bodem van “Terra Rossa”, een bijzondere bodem van een laag rode leem, met daaronder een dikke laag kalksteen. De dikke kalklaag werkt als een spons en slaat water op, zodat de druivenstok zelfs in de droge, warme zomer voldoende vocht krijgt. Een belangrijke eigenschap voor kwalitatieve wijnbouw op Sicilië.
Sicilië heeft het grootste wijngaardoppervlak van Italië. Ooit was het bergachtige Sicilië de ‘brug’ tussen de oude beschaving in Klein-Azië (Turkije) en Griekenland met het nog onontwikkelde Europa. De Romeinen schreven al over de druivenrassen, wijnsoorten en vinificatiemethoden op het eiland. De wijnbouw kwam via Sicilië naar de rest van Europa en heeft zich van daaruit over de hele wereld verspreid. Op Sicilië is sinds twee decennia een wijnrevolutie gaande. Voorheen was het een vergeten wijneiland dat zich vastklampte aan de vergane glorie van de Marsala. Tegenwoordig worden er verrassende kwaliteitswijnen gemaakt van typische druiven van het eiland als de blauwe Nero d'Avola en Frappato, en de witte Inzolia en Grillo. De Siciliaanse wijnrevolutie is begonnen sinds de wijnboeren overheidssubsidies kregen om hun druivenstokken op moderne wijze op te binden en grote wijnhuizen uit het noorden van Italië in het eiland gingen investeren. Niet alleen het wijngaardbeheer werd gemoderniseerd. Kundige consultants werden ingevlogen om de druiven te selecteren en de kelders te vernieuwen. Niet langer oxidatieve wijnen uit oude houten vaten maar het pure fruit uit stalen tanks of kleine barriques werd de trend
